” ไม่ต้องรัก เท่าฟ้า แต่ขอให้รัก เท่าเดิม
ไม่ต้องมี เพิ่มเติม แต่รักไม่น้อย ลงไป
ไม่ต้องรักจนชั่วนิรันดร์ ตราบที่ฉัน นั้นยัง หายใจ
ขอให้เหมือนเดิม ขอให้เหมือนเดิม”

เมื่อวานตอนขับรถกลับบ้าน ได้ยินเพลงนี้ “ขอให้เหมือนเดิม” ของบูโดกัน
ด้วยความอินในเนื้อเพลงโบว์หันไปถามแอนว่า
เตง หลังจากแต่งงานกันมาปีกว่าๆ รักเราเท่าเดิมเปล่า
แอนตอบว่าไม่ เพราะรักเตงมากขึ้นทุกวัน

เออเนอะ คนเรามากกว่ารัก มันคงคือความผูกพัน
และความผูกพันนี่เอง ที่ทำให้เรารักกันมากขึ้นทุกวัน
ทุกวันนี้ตัวติดกันมาก ไม่รู้โบว์ติดแอนหรือแอนติดโบว์
จริงๆ ก็ติดกันมาตั้งแต่ก่อนแต่งงานแล้ว
พอหลังแต่งยิ่งติดกันหนักกว่าเดิม วันนึงมี 24 ชั่วโมง
คิดว่าเราคงอยู่ด้วยกัน 23 ชั่วโมง อีก 1 ชั่วโมงที่เหลือ แอนไปส้วม

ในอดีตรถของโบว์ น้องวีออสเป็นรถสีบรอนซ์เงิน
เมื่อเดือนก่อนอีตาน้องชายยืมไปขับ มีคนมาจูบตูดน้องวีออส
โบว์เลยเอารถไปเข้าอู่ ระหว่างรอประกันก็นั่งดูรูปรถที่มาทำสี
เออ เค้าก็ทำเนี๊ยบดี เลยตัดสินใจเปลี่ยนสีมันซะเลย เพิ่มอีกหมื่นเดียวเอง
รถออกมา สีสวยสมใจ ทำให้ข้าพเจ้าเหมือนมีรถใหม่เลย

ปล.เดี๋ยวจะไปหาป้ายทะเบียนน่ารักๆ มาเปลี่ยนให้อีกนะ จะได้เป็นรถใหม่แบบสมบูรณ์
อยู่ด้วยกันมา 5 ปี จับแปลงโฉมให้ใหม่เป็นรถสปอร์ตสีขาว ชอบใช่ไหมล่ะ
ขอให้แข็งแรงนะเธอ อย่าเจ็บอย่าไข้ล่ะเธอ