โอ้ว ปีนี้เพื่อนโบว์เพื่อนแอนแต่งงานกันเพียบ
เมือวานเพิ่งไปงานแต่งงานเกด เพื่อนสาวที่คณะอักษรมา
งานจัดที่สโมสรทหารเรื่อ ห้องชมวัง ห้องสวยมาก งานหรูมาก และอาหารอร่อยมาก
เกดก็เป็นคนที่น่ารักเสมอต้นเสมอปลาย รู้จักกันมาหลายปี
หน้าก็ยังเด๊กเด็ก แต่งงานซะที เย่ ขอให้มีความสุขมากๆนะจ๊ะเพื่อน
ขี้เกียจจะเล่าล่ะ ขอเล่าความสุขผ่านภาพถ่ายนะ

1 ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก พรุ่งนี้ 9 พ.ย.52
จะถือเป็นวันครบรอบรอบแต่งงาน 1 ปีแรกของโบว์กะแอน
จริงๆ ตอนแต่งเราก็แต่ง 2 วัน แต่งวันที่ 1 พ.ย.กับ วันที่ 9 พ.ย.
แอนถามว่าจะนับวันไหนล่ะ โบว์เลยขอนับทั้ง 2 วันเลย ซะงั้น
1 ปีของการใช้ชีวิตคู่ เราอยู่ด้วยกันแทบจะตลอด 24 ชั่วโมง ชีวิตมีความสุขดีแบบสม่ำเสมอ
มันไม่ใช่แค่ปีเดียวนะ แต่จะ 10 ปีแล้วซิเนอะ ที่เราสองคนรู้จักและคบกันมา
1 ปีในชีวิตคู่ ไม่ต่างอะไรกับ 9 ปีที่แล้วตอนเป็นแฟนกันเลย
เรา 2 คนก็ยังเหมือนเดิม รักกัน สวีทกัน ทะเลาะกันบ้างตามประสา
ชีวิตเรียบๆ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น แต่มีความสุขดี และมั่นใจว่าจะเป็นแบบนี้ตลอดไป

“เตง รักเตงเน้อ”
เรารู้ว่าที่ผ่านตั้งแต่ตอนที่เป็นแฟนกัน จนกระทั่ง 1 ปี ที่ผ่านมา ที่เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน
หลายครั้งหลายหนที่เราเป็นภรรยาที่แสนจะไม่ได้เรื่อง เอาแต่ใจตัวเองก็ปานนั้น
ขี้หงุดหงิดก็ปานนั้น แต่เตงก็ยอมเพราะรัก (ยอมบ้างไม่ยอมบ้าง )
เราก็รักเตงเน้อ ขอบคุณทุกอย่างเลย จุ๊บๆ

วันพิเศษทั้งที เมื่อวันที่ 1 ไปฉลองครบรอบแต่งงานที่หัวหินมาแหละ
พักที่ my way ไปเที่ยวเพลินวาน เดินตลาดหัวหิน
ทำตัวแบบกรุงเท๊พกรุงเทพ แต่มีความสุขชะมัดเลยค่ะ

จบวาระ 1 ปีแต่เพียงเท่านี้ แล้วพบกันใหม่ในทุกๆ ปีและทุกโอกาสนะคะ

ตั้งแต่โบว์จำความได้ อาชีพของแม่ที่โบว์เห็น คือแม่เป็นช่างเย็บผ้า
มีคนมาตัดเสื้อผ้ากับแม่เต็มไปหมด ทุกคนชอบชุดที่แม่ตัด
แต่พอย้ายจากจันทบุรีมาอยู่ปทุม แม่ก็หันมาขายของ เลยไม่ค่อยได้ตัดเสื้อผ้านัก
ตัดให้แต่ลูกให้สามี หรือญาติพี่น้องบ้าง เพราะแม่ไม่ค่อยมีเวลา
ยังจำได้เลยว่าแม่ชอบตัดชุดนักเรียนให้โบว์ให้เบียร์ แถมปักชื่อให้ด้วย โย้บ้างเย้บ้าง
ขนาดโบว์เป็นเชียร์ลีดเดอร์ เป็นดรัมเมอร์เยอร์ตอนประถม โบว์ก็ไม่เคยต้องซื้อชุด
เพราะแม่ตัดให้ตลอด ตอนนั้นเราเป็นเด็กก็ไม่ค่อยชอบชุดที่แม่ตัดให้นักหรอก
อยากซื้อใส่แบบชาวบ้านเค้าบ้างแต่ก็ไม่เคยได้ซื้อ พอโตเป็นสาวจนถึงตอนแต่งงานเลยรู้ซึ้งว่า
บุญนักหนาที่แม่ตัดเสื้อผ้าได้สวยขนาดนี้ ทั้งชุดไปเที่ยว ชุดไปงาน หรือแม่กระทั้งชุดแต่งงาน
แม่ตัดชุดให้ลูกคนนี้ใส่เรียกได้ว่า “สวยทุกชุด”
ทุกเสียงให้ความเห็นไว้แบบนี้โบว์ไม่ได้โม้นะซิบอกให้
(เอาเป็นว่าขนาดชุดแต่งงานหรือชุดออกงานโบว์ที่ใส่แล้ว ยังขายออกทุกชุดเลย )

หลังจากแม่ขายของมาหลายปี แม่เริ่มอายุมากขึ้น แม่เริ่มเหนื่อยแล้ว
โบว์ไม่อยากต้องออกไปขายของที่ตลาดแล้ว เพราะแม่เหนื่อยมามาก
จะให้แม่อยู่บ้านเฉยๆ โบว์ก็ยังไม่รวยมากพอที่จะเลี้ยงแม่ได้
แต่แม่ก็บอกว่าถึงรวยแม่ก็ไม่อยู่บ้านเฉยๆ หรอก แม่ชอบทำงาน
อีแม่เป็นคนไม่ชอบอยู่นิ่ง และอาชีพที่แม่รักมากที่สุดคือการตัดผ้า เย็บผ้า
แม่บอกว่าทำมาหลายอาชีพแต่อาชีพนี้แม่รักมากที่สุด แม่ตัดผ้าแล้วแม่มีความสุข
โบว์เลยได้ไอเดีย อยากให้แม่ทำอาชีพที่แม่รัก แต่ว่าหาตลาดให้แม่ขาย
ซึ่งโบว์กับแอนคิดว่า ขายในเน็ตเนี่ยแหละดีที่สุด เลยตัดสินใจเปิดร้านในเน็ตด้วยชื่อของแม่เอง
คือร้าน nailnfa.com แต่ที่ช่วงแรกที่โบว์ตั้งใจ คือโบว์จะขายในสังคมนี้
เนื่องจากว่าในนี้เค้าจะรู้กันว่า แม่ตัดชุดสวยตั้งแต่ชุดแต่งงานแล้ว แม่มีแฟนคลับหลายคนเลยนะ
ล็อตแรกเปิดขายได้ผลตอบรับดีมา่กๆ เลย คิดว่าธุรกิจของแม่จะไปได้สวย
แม่ดีใจและโบว์ก็ดีใจที่แม่ได้ทำในงานที่แม่รักไปยันแก่ แถมได้ตังด้วย
ใครสนใจอุดหนุนแม่โบว์ได้นะคะ สนับสนุนคนเกือบแก่ค่ะ

ขอบคุณน้องตาล นางแบบล็อตแรกมากๆ เลยนะจ๊ะ

กระแสแพนด้าน้องหลินปิงกำลังมาแรง บักปิงซึ่งตอนนี้ยึดอาชีพเป็นพ่อค้า
เลยทำเสื้อแพนด้าออกมาขายขาย วันนี้ร้าน monamafia เพิ่งทำเสร็จ สดๆ ร้อน ๆ
ใครสนใจเข้าไปดูได้ ที่เว็บขายเสื้อของปิงเลย http://cosicon.com/

เลยพร้อมใจกันใส่ยกครัว