Nov
2008
มาดูบรรยากาศในงานกันบ้าง
ร้านนี้บรรยากาศน่ารักค่ะชื่อร้านจิตประภัสสร อยู่แถวๆ วัดเสมียนนารี
ตอนแรกทุกคนนึกว่ามุก ที่บอกว่าจะจัดงานแถวๆ วัดเสมียน
มาดูบรรยากาศในงานกันบ้าง
ร้านนี้บรรยากาศน่ารักค่ะชื่อร้านจิตประภัสสร อยู่แถวๆ วัดเสมียนนารี
ตอนแรกทุกคนนึกว่ามุก ที่บอกว่าจะจัดงานแถวๆ วัดเสมียน
ของชำร่วยเสร็จแล้ว ขอบคุณน้องแนนนะจ๊ะที่ช่วยเป็นธุระปะปังให้
แต่จะดีกว่านี้ถ้าแนนมาช่วยกันแพ็คน่ะ 
ขอบคุณมากๆเลย รักนะจุ๊บๆ สมุดโน้ตออกมาน่ารักมากๆ
ครั้งที่แล้วตอนผลิตการ์ดเรียกแก๊งฟ๐นต์มาช่วยทำ
ครั้งนี้ของชำร่วยถึงคราวซวยของแก๊งสโม 555
โอปอ น้องถาปัด บ้านมันอยู่ใกล้เลยหลอกมันมา มันก็มาแบบงงๆ

ตายแน่แก เยอะมาก แต่มากัน 4 -5 คนเอง ทำไปได้ 400 กว่าเล่มเอง
(สังเกตได้ว่า ยัยเกดกินตลอดเวลา
)

แท็กที่ติดของชำร่วย ก็ให้แอนออกแบบแล้วไปอัดโฟโต้
ใบละ 2 บาท ได้แท็ก 16 ชิ้น ประหยัดๆ 
ส่วนเชือกที่ร้อยแท็ก ส่วนใหญ่ชาวบ้านเค้าใช้ดิ้นเงินกัน แต่ดิชั้นประหยัดค่ะ
ใช้ไหมพรมญี่ปุ่นสีชมพูแทน เพราะดิ้น 500 บาท แต่ไหมพรมญี่ปุ่น 50 บาท

แรงงานนรกมาก อาศัยความถึกสุดๆ มิน่าล่ะเคยไปถามราคาพาหุรัด
เค้าบอกว่าแบบนี้ ราคาตั้งเล่มละ 100 กว่าบาท

ฮือๆๆๆ ยังไม่เสร็จเลย เหลืออีกเยอะเลยใครจะมาช่วยอีกเนี่ย
ไว้มาอีกนะ ขอบคุณน้องๆ ทุกคน ตั๊ก โอปอ โอ๊ะ เกด หยิน โอปอ
สงสัยงานนี้คงต้องรบกวนอีกรอบแล้ว เรียกแก๊งผลิตการ์ดมาได้ไหมเนี่ย
เกรงใจจัง แต่มันเหลืออีกตั้งเยอะน่ะ
คิดและเถียงกันตั้งนานว่าจะเอาของชำร่วยเป็นอะไรดี
แต่สิ่งที่โบว์กับแอนคิดตรงกันคือ เราอยากได้ของชำร่วยที่ใช้ประโยชน์ได้และคนรับก็ดีใจ
เพราะเวลาไปงานแต่งชาวบ้านทีไร ของชำร่วยส่วนใหญ่ที่ได้มาไม่เคยเก็บไม่เคยได้ใช้
ทิ้งซะทุกที ไอ้พวกเทียนหอม พวงกุญแจ ตุ๊กตาดินเผา อะไรเทือกๆ นี้
คิดมาหลายอย่าง แรกๆ เลยจะเอาแม็กเน็ตติดตู้เย็นแต่ว่าก็นะ ก็ดูไม่ค่อยต่างกันเท่าไหร่
จนแอนมาได้ไอเดียว่าจะทำเป็นกิฟท์เซ็ตโปสการ์ด ทำโปสการ์ด 9 ใบ
แล้วจัดเป็นชุดๆ ทำแพ็กเก็จให้ดูดี มูลค่ามันก็จะเยอะ ใช้ประโยชน์ได้ ต้นทุนการผลิตก็ไม่แพง
แต่พอเอาไปบอกแม่ แม่บอกว่าแถวบ้านเค้าก็ไม่มีใครใช้นะ ได้ไปก็ทิ้งเหมือนกัน
ของชำร่วยโปสการ์ดของแอนเลยโดนคุณนลินฟ้าปัดตกไป
(โบว์ก็คิดเหมือนแม่แหละแต่ไม่อยากขัดใจแอน สม)
คิดไปคิดมาเลยลงตัวกับไอเดียสมุดโน้ต เพราะผู้ใหญ่ก็เอาไปใช้ได้
เด็กก็เอาไปใช้ได้ แถมยังได้ออกแบบด้วย ที่สำคัญสมุดโน้ตของเรามูลค่าเกินกว่าต้นทุนจริงๆ
เพราะว่าโบว์กะแอนไปได้โรงพิมพ์ที่ดีและถูกมากๆ
สมุดโน้ตขนาดที่จะทำไปถามที่พาหุรัด โอ้แม่เจ้า ตีราคาเล่มละ 100 กว่าบาทแน่ะ
(ขอบคุณน้องแนน ไอ้แนน ที่ช่วยเหลือทั้งเรื่องโรงพิมพ์และการติดต่อนะจ๊ะ
แถมเมื่อวันก่อนยังมานั่งพิมพ์รายชื่อแขกให้อีก ขอบใจมากจ๊ะน้องเลิฟ)
คุณปรัชญาเค้าออกแบบเรียบร้อยแล้ว
ทั้งหมดมี 4 ลาย แต่นี่ถ่ายมาโชว์แค่ 3 ลาย ของจริงจะใหญ่กว่านี้
อยากเห็นจังเลย ว่าเสร็จแล้วจะเป็นยังไง
สั่งไป 1,000 เล่ม แต่แขกของคุณหญิงแม่ตอนนี้ก็ปาไป 700 คนแล้ว
อ๊ากกกกกกกกกกก 
ขอให้เหลือทีเถอะ อยากเอาไว้ใช้เองบ้าง
