bow • iannnnn สิ่งที่สวยงาม อยู่ในคำถาม อยากให้รู้ใจ ว่าเธอคือคนเดียวที่ฉันจะถามเธอ… ♪

แหวนแต่งงานของแอน

แอนเป็นผู้ชายที่ไม่ชอบแต่งตัว และไร้ซึ่งเครื่องประดับใดๆ ติดตัว
นาฬิกาไม่ใส่ สร้อยก็ไม่ใส่ คือไม่ใส่อะไรเลย
โบว์ก็รู้อยู่แล้วว่าถึงแต่งงาน แอนก็คงไม่ยอมใส่แหวนแหวนแต่งงานแน่ๆ
โบว์กล่อมมาตั้งหลายเดือนจนแอนตกลงยอมจะใส่
แต่ข้อแม้ว่าไม่เอาแหวนเพชร เอาแบบเรียบๆ ที่สุด (ดีแล้วจะได้ไม่เปลือง)
เลยลงตัวเป็นแหวนทองคำขาวแบบเกลี้ยงๆ วงนี้

งานอาจารย์ศิลป์-ลองชุดแต่งงานร้านคุณนลิน

เมื่อวันที่ 15 ไปงานอาจารย์ศิลป์ ที่ศิลปากร วังท่าพระมา
ปีนี้งดงานร่าเริง แต่ว่าก็ยังไม่สามารถห้ามเด็กศิลปากรได้
เหล้ายาปลาปิ้ง และเสียงดนตรีแห่งความรื่นเริงยังคงเหมือนทุกปี

นิทรรศการที่ตึกจิตรกรรมยังคงเจ๋งเหมือนเคย
โบว์เป็นคนไม่มีศิลปะนักหรอก แต่ห้องดำๆ กับโปสการ์ดนี่โคตรสวยเลย

เจอเพื่อนเจอน้องหลายคนเลย แอนกะโบว์เลยถือโอกาสเอาการ์ดไปแจกด้วย
ยัยก้อย (เพื่อนแอนที่สตู) ดันเผลอชวนเพื่อนอักษรของโบว์ (ที่เป็นเพื่อนก้อยอีกที)
ว่าไปงานแต่งไหม ว่าโบว์ไม่ชวนไปเหรอ อ๊ากกก
ยัยก้อยทั้งคณะดิช้าน คนตั้ง 300 คนนะเฟ้ย
แล้วกลุ่มนี้ก็ไม่ได้สนิทกันด้วยจะชวนก็เกรงใจ
เพราะตั้งแต่จบมานี่ไม่เคยได้คุยกันเลย มันก็แปลกๆ นะ ไม่เคยคุยแล้วแจกการ์ดเนี่ย
ไม่ใช่ถาปัดนะเฟ้ย.. 60 คนสนิทกันทั้งรุ่น กินนอนกันตั้ง 5 ปีแน่ะ
อิจฉาบรรยากาศความเป็นเพื่อนและความอบอุ่นของคนคณะนี้จริงๆ เลย
จริงๆ โบว์กะแอนอยากจะชวนทุกคนที่รู้จักไปหมดเลย
งานแต่งเนี่ยแต่ว่าลำบากใจจัง เพราะไม่มีตังค์ 555
เรื่องของเรื่องห้องมันจุคนได้แค่ 150 คนเอง เพื่อนแอนก็ปาไป 50 คน
ในฟอนต์ก็ 40 คน ที่เหลือก็เพื่อนอักษรและน้องๆ สโม
นี่ขนาดเพื่อนที่โรงเรียนโบว์อีก 40 คน
มันไม่ได้มางานนี้เพราะไปงานเลี้ยงที่ปทุมแล้วนะ
ฉะนั้นถ้างานนี้ไม่ได้ชวนใครก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
ไว้รอรวยก่อน แล้วจะจัดที่อิมแพคเลย

ก่อนกลับบ้านแวะไปกินไอติม (อีกแล้ว)
กินมันทุกวันเลยเนี่ย จะผอมไหมนั่น [...]

แบบร่างปกสมุด”ของชำร่วย”

คิดและเถียงกันตั้งนานว่าจะเอาของชำร่วยเป็นอะไรดี
แต่สิ่งที่โบว์กับแอนคิดตรงกันคือ เราอยากได้ของชำร่วยที่ใช้ประโยชน์ได้และคนรับก็ดีใจ
เพราะเวลาไปงานแต่งชาวบ้านทีไร ของชำร่วยส่วนใหญ่ที่ได้มาไม่เคยเก็บไม่เคยได้ใช้
ทิ้งซะทุกที ไอ้พวกเทียนหอม พวงกุญแจ ตุ๊กตาดินเผา อะไรเทือกๆ นี้
คิดมาหลายอย่าง แรกๆ เลยจะเอาแม็กเน็ตติดตู้เย็นแต่ว่าก็นะ ก็ดูไม่ค่อยต่างกันเท่าไหร่
จนแอนมาได้ไอเดียว่าจะทำเป็นกิฟท์เซ็ตโปสการ์ด ทำโปสการ์ด 9 ใบ
แล้วจัดเป็นชุดๆ ทำแพ็กเก็จให้ดูดี มูลค่ามันก็จะเยอะ ใช้ประโยชน์ได้ ต้นทุนการผลิตก็ไม่แพง
แต่พอเอาไปบอกแม่ แม่บอกว่าแถวบ้านเค้าก็ไม่มีใครใช้นะ ได้ไปก็ทิ้งเหมือนกัน
ของชำร่วยโปสการ์ดของแอนเลยโดนคุณนลินฟ้าปัดตกไป
(โบว์ก็คิดเหมือนแม่แหละแต่ไม่อยากขัดใจแอน สม)
คิดไปคิดมาเลยลงตัวกับไอเดียสมุดโน้ต เพราะผู้ใหญ่ก็เอาไปใช้ได้
เด็กก็เอาไปใช้ได้ แถมยังได้ออกแบบด้วย ที่สำคัญสมุดโน้ตของเรามูลค่าเกินกว่าต้นทุนจริงๆ
เพราะว่าโบว์กะแอนไปได้โรงพิมพ์ที่ดีและถูกมากๆ
สมุดโน้ตขนาดที่จะทำไปถามที่พาหุรัด โอ้แม่เจ้า ตีราคาเล่มละ 100 กว่าบาทแน่ะ
(ขอบคุณน้องแนน ไอ้แนน ที่ช่วยเหลือทั้งเรื่องโรงพิมพ์และการติดต่อนะจ๊ะ
แถมเมื่อวันก่อนยังมานั่งพิมพ์รายชื่อแขกให้อีก ขอบใจมากจ๊ะน้องเลิฟ)
คุณปรัชญาเค้าออกแบบเรียบร้อยแล้ว
ทั้งหมดมี 4 ลาย แต่นี่ถ่ายมาโชว์แค่ 3 ลาย ของจริงจะใหญ่กว่านี้
อยากเห็นจังเลย ว่าเสร็จแล้วจะเป็นยังไง
สั่งไป 1,000 เล่ม แต่แขกของคุณหญิงแม่ตอนนี้ก็ปาไป 700 คนแล้ว
อ๊ากกกกกกกกกกก
ขอให้เหลือทีเถอะ อยากเอาไว้ใช้เองบ้าง

แหวนแต่งงานของโบว์

แหวนแต่งงานของโบว์ที่สั่งไว้เสร็จแล้ว
วันก่อนโบว์ไปรับมาแล้ว (แอนแอบบ่นว่าแหวนวงนึงซื้อฟีโน่รุ่นท็อปได้เลย)
แบบออกมาน่ารักสมใจโบว์ จริงๆไม่มีอะไรมากเพราะว่าโบว์อยากได้แบบเรียบๆเลยเลือกแบบนี้
แต่รู้สึกว่าจะผอมลงเลยหลวมไปหน่อย สงสัยต้องแก้ให้เล็กลงอีกหน่อยแล้ว
ที่สำคัญคือ แอนไปรับแหวนด้วย โบว์เลยมัดมือชกและกล่อมแอนให้ใส่แหวนแต่งงานได้แล้ว
เลยสั่งที่ร้านเค้าไปอีกวงนึงเป็นแหวนของแอน เดี๋ยวเดือนหน้าได้แล้วจะเอามาโชว์